22 ตค. 2005

ได้ดูหนังเรื่องนี้เป็นรอบที่สองล่ะ เป็นเรื่องเกี่ยวกับว่า พระเอกได้เป็นพระเจ้าระยะนึง มีคนมาขอพรจากพระเจ้ามากมาย แต่คงเป็นไปไม่ได้ที่ทุกคนจะได้อย่างที่ขอ เรื่องนี้รู้สึกดี คือ รู้ว่าชีวิตเนี้ยมันลงตัวอยู่แล้ว ชีวิตของทุกคนลงตัว ไม่ได้หวังหรือต้องการอะไรเพิ่ม เพราะถ้าเราได้เพิ่ม อาจมีบางคนต้องเสียเพิ่ม เพราะฉะนั้นเราอยู่ของเราไปเรื่อยๆแบบนี้ดีที่สุด ใช้ชีวิตอย่างมีความสุข ด้วยการไม่คาดหวัง เพียงแต่ทำในสิ่งที่ทำอยู่ให้ดี มันเป็นไปไม่ได้อยู่แล้วที่ทุกคนจะมีทุกๆอย่างเท่ากัน มีอย่างเดียวที่ได้มาเท่ากันคือ ความเป็นคน การมีลมหายใจ การได้สัมผัสในสิ่งต่างๆรอบข้าง ธรรมชาตืที่ยิ่งใหญ่ เพียงแต่น้อยคนที่จะรับรู้ถึงการมีอยู่นี้ น้อยคนที่จะรู้สึกว่าเราทุกคนนั้นเกิดมาเท่าๆกัน ขนาดเราเองยังรู้สึกถึงความแตกต่าง ด้วยวัตถุ ความคิด ร่างกาย กรรมคงเป็นตัวกำหนดตัวช่วยเหล่านี้ คนรวยโชคดีตรงที่เขามีแล้ว จึงรู้ว่าการมีนั้น ไม่ใช่ความสุขที่ถาวร และคนที่ไม่มีจึงอยากรู้ว่าหรือคิดว่า การมีนั้นคือความสุข จึงขวนขวายที่จะมีบ้าง แต่ถ้าคนรวยยึดติดกับวัตวุ ทำให้อยากมีเรื่อยๆ ไม่มีวันพอ กลับกลายเป็นคนจนซะแล้ว ....